திருச்சி அமிர்தம் சமூக சேவை அறக்கட்டளை நிர்வாக அறங்காவலர் யோகா ஆசிரியர் விஜயகுமார் இல்லத்திலேயே புழங்கு பொருட்கள் காட்சியகத்தை அவர் தம் மனைவி வழக்கறிஞர் சித்ரா மகள் கீர்த்தனா உள்ளிட்டோர் உறுதுணையுடன் அமைத்துள்ளார்.மேனாள் மாவட்ட நீதிபதி விடியல் குகன் என்ற கே.கருணாநிதி புழங்கு பொருட்கள் காட்சியகத்தை பார்வையிட்டு மரத்திலான அளவைகள் குறித்து கேட்டறிந்தார். இதுகுறித்து யோகா ஆசிரியர் விஜயகுமார் பேசுகையில்,
மனித நாகரிகத்தின் வளர்ச்சியில் அளவீட்டு முறைகள் மிக முக்கியமான இடத்தை வகிக்கின்றன. ஒரு சமூகத்தின் வணிகம், பொருளாதாரம், விவசாயம் மற்றும் அன்றாட வாழ்க்கை ஆகியவற்றின் தரத்தையும் நம்பகத்தன்மையையும் அளவீட்டு முறைகள் தீர்மானிக்கின்றன. தமிழர் நாகரிகத்தில் அளவீட்டு அறிவியல் மிகவும் தொன்மையானது. நிலம், நீளம், எடை, கொள்ளளவு போன்றவற்றை அளவிட தனித்தனி முறைகள் பயன்பாட்டில் இருந்தன. அவற்றுள் தானியங்கள் மற்றும் திரவப் பொருட்களின் கொள்ளளவை அளப்பதற்குப் பயன்படுத்தப்பட்ட மரத்திலான முகத்தல் அளவைகள் மிகவும் சிறப்புமிக்க பாரம்பரியப் பொருட்களாக விளங்குகின்றன.
“முகத்தல்” என்பது ஒரு பொருளின் கொள்ளளவை நிர்ணயிக்கப்பட்ட அளவின் அடிப்படையில் அளப்பதைக் குறிக்கிறது. குறிப்பாக நெல், அரிசி, தானியங்கள், பருப்புகள், எள், பயறு போன்ற பொருட்களை அளப்பதற்காக பயன்படுத்தப்பட்ட அளவைக் கருவிகளே முகத்தல் அளவைகள் எனப்படுகின்றன.
இன்றைய லிட்டர், மில்லிலிட்டர் போன்ற அளவீட்டு முறைகள் அறிமுகமாகும் முன்பே தமிழர்கள் மிகவும் துல்லியமான அளவுக் கணக்குகளை உருவாக்கி பயன்படுத்தியிருந்தனர். இது அவர்களின் அறிவியல் பார்வையையும் கணித அறிவையும் வெளிப்படுத்துகிறது.
உருவாக்கத்தில் காணப்படும் கைவினை நுட்பம்
மரத்திலான முகத்தல் அளவைகள் பொதுவாக வேங்கை, தேக்கு, இலுப்பை, பூவரசு போன்ற உறுதியான மரங்களால் செய்யப்பட்டன. நீண்டகால பயன்பாட்டிலும் வடிவம் மாறாமல் இருக்கவும், ஈரப்பதத்தால் சேதமடையாமல் இருக்கவும் இம்மரங்கள் தேர்வு செய்யப்பட்டன.
ஒவ்வொரு அளவுப் பாத்திரமும் ஒரே அளவில் உருவாக்கப்படுவதற்கு கைவினைக் கலைஞர்கள் மிகுந்த கவனம் செலுத்தினர். வட்ட வடிவம், ஆழம், அகலம் ஆகிய அனைத்தும் கணக்கிட்டு வடிவமைக்கப்பட்டன. சில அளவைக் கலன்களில் அலங்காரக் கோடுகள், செதுக்கல்கள் மற்றும் கலைநயமிக்க வேலைப்பாடுகளும் இடம்பெற்றுள்ளன. இதன் மூலம் பயன்பாட்டுப் பொருளிலும் அழகியலை இணைத்த தமிழரின் கலை உணர்வு வெளிப்படுகிறது.
தமிழர் அளவீட்டு மரபின் படிநிலைகள்
தமிழகத்தில் ஆழாக்கு,உழக்கு,நாழி,
பதி,மரக்கால்,குறுணி, கலம் என இருந்தன.இந்த அளவுகள் ஒன்றோடொன்று தொடர்புடையவையாக அமைந்திருந்தன. சிறிய அளவிலிருந்து பெரிய அளவுக்கு கணித ரீதியாக ஒழுங்குபடுத்தப்பட்டிருந்தன. இதன் மூலம் வணிகப் பரிவர்த்தனைகளில் துல்லியமும் நியாயமும் நிலைநிறுத்தப்பட்டது.
விவசாய சமூகத்தின் உயிர்நாடி
தமிழகத்தின் பொருளாதார அடித்தளம் விவசாயமாக இருந்த காலங்களில், அறுவடை செய்யப்பட்ட நெல் மற்றும் தானியங்களை அளவிட மரத்திலான முகத்தல் அளவைகள் பெரும் பங்கு வகித்தன.
விவசாயிகள் தங்கள் விளைபொருட்களை சந்தைகளில் விற்பனை செய்யும்போது, களஞ்சியங்களில் சேமிக்கும்போது மற்றும் குடும்பத் தேவைகளுக்குப் பகிர்ந்தளிக்கும்போது இவ்வளவுகளைப் பயன்படுத்தினர். அதேபோல் கூலி வழங்குதல், தான தர்மங்கள் செய்தல், கோவில் காணிக்கைகள் வழங்குதல் போன்ற சமூக நிகழ்வுகளிலும் இவ்வளவுகள் முக்கியத்துவம் பெற்றிருந்தன.
வணிக நேர்மையின் அடையாளம்
பழங்காலத் தமிழர் சமுதாயத்தில் “நிறை அளவு” என்பது நேர்மையின் அடையாளமாகக் கருதப்பட்டது. குறைவாக அளந்து கொடுப்பது ஒழுக்கக்கேடாகப் பார்க்கப்பட்டது. எனவே முகத்தல் அளவைகள் வணிகத்தில் நம்பகத்தன்மையையும் நீதியையும் நிலைநிறுத்தின.
“நிறை நாழி”, “நிறை மரக்கால்”, “அளவோடு வாழ்” போன்ற பழமொழிகளும் சொற்றொடர்களும் தமிழர்களின் வாழ்க்கையில் அளவீட்டின் முக்கியத்துவத்தை எடுத்துரைக்கின்றன. வணிகம் என்பது இலாபம் மட்டுமல்ல; நியாயமும் அறமும் இணைந்த செயலாக இருக்க வேண்டும் என்ற எண்ணத்தை இம்மரபு வெளிப்படுத்துகிறது.
பண்பாட்டு மற்றும் சமூக முக்கியத்துவம்
முகத்தல் அளவைகள் வெறும் பொருளாதார கருவிகள் அல்ல. அவை தமிழர் பண்பாட்டின் ஓர் அங்கமாக விளங்கின. திருமணங்கள், திருவிழாக்கள், அறுவடை விழாக்கள், கோவில் நிகழ்வுகள் போன்ற பல்வேறு சமய மற்றும் சமூக நிகழ்வுகளில் இவ்வளவுகள் பயன்படுத்தப்பட்டன.
சில கிராமங்களில் நிறை நாழியில் அரிசி நிரப்பி மணமக்களுக்கு ஆசீர்வாதமாக வழங்கும் வழக்கமும் இருந்தது. இது வளமை, செழிப்பு மற்றும் நிறைவான வாழ்க்கையை குறிக்கும் பண்பாட்டு அடையாளமாகக் கருதப்பட்டது என்றார்.
0 Comments